Συνεχίζεται το διαδραστικό μας ταξίδι στην μουσική ανασκόπηση της χρονιάς. Καλλιτέχνες που φιλοξενήθηκαν στο site του Μπλε Γιακά 90,2 FM, μας περιγράφουν τη χρονιά που φεύγει μέσα από τραγούδια που τους στιγμάτησαν και αγαπήθηκαν για 365 μέρες.

Τη σκυτάλη αυτή τη φορά παίρνει ο Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης. Παλιός γνώριμος από την πατρίδα, ευγενής άνθρωπος με άποψη για τη δουλειά του και αναπόσπαστο κομμάτι του ραδιοφώνου μας, μιας και τότε στα εφηβικά μας χρόνια, παρέα με φίλους ταξιδεύαμε στους αιθέρες της επαρχιακής μας αλγηδόνος.

Όλα ξεκίνησαν, στην Δεύτερη Ακρόαση της Μικρής Άρκτου (μια σειρά ακροάσεων για νέους δημιουργούς την οποία πραγματοποίησε ο στιχουργός Παρασκευάς Καρασούλος). Τα τραγούδια που ξεχώρισαν, "Ποτάμι Μαύρο" και "Επαρχία" του έδωσαν το εισιτήριο για την Αθήνα. Το 2007 κυκλοφορεί η πρώτη του δισκογραφική δουλειά από την Μικρή Άρκτο,"Φυσάει Αλλιώς Εδώ Ο Αέρας", σε στίχους, μουσική και ερμηνεία του ιδίου, με την συμμετοχή του συγκροτήματος «Υπόγεια ρεύματα» και του Οδυσσέα Ιωάννου στους στίχους ενός κομματιού. 

Ακολούθησε η συνεργασία με την Μαρία Παπαγεωργίου, στο "Όμορφοι Και Ηττημένοι" ενώ τη χρονιά του 2013 κυκλοφόρησε από τη Phonograph το δεύτερο κοινό τους άλμπουμ "Άβουλο Θεριό". Συνεργάστηκε με τον συνθέτη Γιώργο Ανδρέου και την Ευτυχία Μητρίτσα, πραγματοποιώντας συναυλίες στις σημαντικότερες σκηνές της Αθήνας αλλά και της επαρχίας. 

Το φθινόπωρο του 2013 παρουσίασε τη μουσική παράσταση μετά μικρής πρόζας "Βαλίτσα", με τη συμμετοχή του ηθοποιού Ελισσαίου Βλάχου. Και φτάνουμε στον Απρίλιο του 2014, όπου κυκλοφορεί ο δίσκος "Κλείσε τα σκούρα", σε ερμηνεία της Ελισσάβετ Καρατζόλη με τον Αλέξανδρο να αναλαμβάνει εξ' ολοκλήρου τη μελοποίηση των στίχων των Μάνου Ελευθερίου, Σπύρου Αραβανή και Χρήστου Α. Μιχαήλ. Τον Οκτώβριο που μας πέρασε, κυκλοφόρησε νέο τραγούδι με τίτλο "Τα Προς Το Ζην".

Πώς πέρασαν οι λοιπόν οι 365 μέρες για τον Αλέξανδρο Εμμανουηλίδη; 

Νίκος Χαλβατζής – Άλφα ζεύγος (Yafka records). Αληθινή κατάθεση ενός σπουδαίου δημιουργού που ξέρει να φτιάχνει τον κόσμο του και να τον περιφράζει.

Δανάη Παναγιωτοπούλου – Αντίπυρα (Yafka records). Το ομώνυμο, ένα απ' τα καλύτερα τραγούδια για τα δικά μου αυτιά. Ο Δίσκος έχει διαμάντια.

Μπάμπης Παπαδόπουλος (Puzzlemusic) – Μέσα στον πόνο ειν' η χαρά, μες στη χαρά ειν' ο πόνος. Ο ανανεωτής της εναλλακτικής σκηνής στη χώρα μας, ο σπουδαίος μουσικός, επιστρέφει μ' έναν καταπληκτικό ορχηστρικό δίσκο!

Moa Bones – Spun (Inner ear). Ελληνική παραγωγή, με αγγλικούς στίχους. Απίστευτα όμορφο αποτέλεσμα, φοβερή αισθητική και ισορροπία. Βουτιά στο παρελθόν και στο μέλλον.

Γιώργης Μανωλάκης – Κόκκινες πλάκες. Υπέροχος, καινοτόμος λαουτιέρης με εμπνεύσεις που σε αφήνουν με ανοιχτό το στόμα με το βάθος και την απλότητά τους.

Πέτρος Μάλαμας – Καναδέζα. Ταλέντο που ξεχειλίζει απο ιστορίες και ιδιαίτερες μελωδικές γραμμές. Ιδιαίτερη προσωπικότητα που βγαίνει στη γραφή.

Λάμδα – Η επόμενη μέρα. Η νέα γενιά που με αυθορμητισμό και ευκολία μας δείχνει πως πρέπει να είναι τα πράγματα. Πολύ ωραίος ήχος και πολύ ωραία τραγούδια.

Κύριος Κ – 40 Μέρες (Just Gazing Records ). Αγνός και ιδρωμένος ροκ ήχος, σπάνιος για τη γλώσσα την ελληνική. Γοητευτική απλότητα και καθημερινότητα στο στίχο.

Θανάσης Παπακωνσταντίνου – Πρόσκληση σε δείπνο κυανίου (Αχός). Έχει ξεφύγει απ' την κλασσική τραγουδοποιεία, αλλά έχει μπεί για τα καλά σ' ένα καταπληκτικό ηχιτικό περιβάλλον, που είναι δικό του και πολύ γοητευτικό. Απολαμβάνεις την παραγωγή, απ' την αρχή ως το τέλος.

Φοίβος Δεληβοριάς – Καλλιθέα (Inner ear). Κανόνικά θα έπρεπε να πάει στη λίστα του 2016 γιατι τότε θα εμπεδωθεί, αλλά είναι τόσο φρέσκος, που μπήκα στον πειρασμό. Ανανεωμένος Δεληβοριάς, με πολύ καλό ήχο και ωραίες ενορχηστρώσεις. Ένα ελληνικό concept album που ταυτόχρονα είναι και εμπορικό. Εκτιμώ αφάνταστα αυτόν τον σπουδαίο δημιουργό!

Facebook Page: Alexandros Emmanouilidis