Πως γίνεται μία παρουσία να είναι τόσο καθηλωτική; Πως γίνεται μία φωνή να είναι τόσο παραστατική; Και όμως, γίνεται αγαπητοί φίλοι, αν ακούσεις έστω και για λίγα δευτερόλεπτα την αγαπημένη Μελεντίνη!

Είναι από μία από τις σημαντικότερες φωνές της avand garde σκηνής με πολύπλευρο καλλιτεχνικό ταλέντο. Παντρεύει μουσικά, τόσο φυσικά και αβίαστα, ότι βρεθεί στον δρόμο της παρουσιάζοντας μας πάντα κάτι πρωτοποριακό.

Θα την βρείτε πίσω από τα μουσικά πρότζεκ των, The Running blue Orchestra και Sequence Theory Project.

Με τους Sequence Theory Project κυκλοφόρησαν δύο άλμπουμ,"Toyland" και "The Collapse Of Civilization".

Με έδρα το Βερολίνο, συμμετέχει συχνά σε διάδορες θεατρικές παραστάσεις ενώ έχει στο ενεργητικό της αρκετές μουσικές συνθέσεις για θεατρικά έργα και για ταινίες μικρού μήκους. Πρόσφατα δημοσίευσε ένα μέρος από το soundtrack της ταινίας "Her Lover" της Αργυρώς Κουρλίτη.

Το 2013 κυκλοφόρησε το solo άλμπουμ, "Explosions Around", απο την Restless Wind.

Η συνεργασία της με τους The Blue Square στο τραγούδι "Nightkisser" προκάλεσε έναν όμορφο πανικό στα ραδιόφωνα της χώρας και επιβεβαίωσε το αστείρευτο ταλέντο της. Το καλοκαίρι που μας πέρασε παρέα με τον Pan Pan μας χάρισαν μία πανέμορφη εκδοχή του τραγουδιού των, Sequence Theory Project, "Aira" ενώ συμμετείχε στις ζωντανές ηχογραφήσεις του δεύτερου άλμπουμ του Theodore, "It is but It's Not", στο θρυλικό Studio 2 των Abbey Roads Studio. Αναμένουμε το νέο της ep, "Λεωφόρος Εφιαλτών".

Πως πέρασαν οι 365 μέρες για την Μελεντίνη;

Θα γράψω για κάποια δέκα τραγούδια και κυκλοφορίες του 2015 που κέντρισαν το ενδιαφέρον μου και που μπήκαν στην προσωπική μου μουσική λίστα για το σπίτι. Δε θα πω πολλά γι αυτά ωστόσο. Είναι απλώς τραγούδια που μ'αρέσουν, και σίγουρα δεν είναι μόνο δέκα...

Τhe Boy - Tι θα Υπάρχει τη Δευτέρα

(o δίσκος γράφτηκε τις μέρες του δημοψηφίσματος στην ελλάδα και ολοκληρώθηκε μέσα σε μία βδομάδα μαζί με τον κτίρια τη νύχτα, o boy είναι πάντα το άνοιγμα μιας πόρτας για μένα.. ή μιας κλειδαρότρυπας καλύτερα)

Kristof – Tears Of The Sun

(μια έκπληξη για μένα)

Lefteris Moumtzis – Now Happiness

(η χαμένη ομορφιά του να επαναλαμβάνεται ένα τραγούδι μες στο κεφάλι σου απ τη στιγμή που το ακούσεις)

Flo morissey – Ιf You Can't Love This All Goes Away

(το τραγούδι είναι παλιότερο αλλά κυκλοφόρησε επίσημα με τον πρώτο της επίσημο δίσκο φέτος, η Φλο κάνει μουσική απ τα 13της και super8 video, μου είχε κινήσει τότε το ενδιαφέρον με την ιδιότυπη αισθητική που είχε στη μουσική της και στην εικόνα της χωρίς να τη γνωρίζει κανείς, μπορώ να πω ότι η εμπλοκή της εταιρίας έχει αφαιρέσει κάπως αυτό το αγνό φολκ ρετρό στοιχείο που έκανε στις συνθέσεις της πολύ ζεστές)

Theodore – Sun

(με τον Τheodore συνεργαζόμαστε αφού είχε ήδη ολοκληρώσει το δεύτερο άλμπουμ 'it is but it's not' το οποίο είναι ένα δείγμα συνθετικής ευφυίας της πολυσχιδούς προσωπικότητάς του και αυτό είναι περισσότερο ευδιάκριτο σ'αυτό το ονειρικό κομμάτι του δίσκου)

Steve Jansen & Richard Barbieri – Map Of Falling

(σε μια φετινή επανακυκλοφορία του θρυλικού ντουέτου οι δυο εξαιρετικοί καλλιτέχνες δημιούργησαν αυτή τη σύνθεση η οποία συμπεριλήφθηκε σαν bonus track στο 17-χρόνια-μετά Stone to flesh)

Jane Doe – What Took You So Long

(επίσης μια έκπληξη για μένα από ελλάδα, από το φετινό τους δίσκο “recipes for refugees'')

The Internet – Girl

(η r'n'b του λαού)

Fka Twigs – Glass & patron

(πολυτάλαντη ιδιοφυία)

Colin Stetson and Sarah Neufeld – Τhe Rest Of Us

(η εσωτερικότητα που προκαλεί αληθινές εκρήξεις από το φετινό τους δίσκο τους “Νever were the way she was” )

Facebook Page: Μελεντίνη

Φωτογραφία: Πέτρος Πουλόπουλος